50.Bölüm:Kıskançlık Tohumları
Sahra'nın güneşi, bir önceki gece yaşanan duygusal fırtınanın izlerini silmek için yükselirken, kampta yeni bir günün rutimi başlıyordu. Ancak bazı kalplerde, geceye ait karanlık ve karmaşık duygular, güneşin sıcaklığıyla bile dağılmayı reddediyordu.
Demir için o sabah, bir tür dinginlik vardı. Serra ile konuşması, zehirli bir yaranın üzerine çekilmiş temiz bir bez gibiydi. Acı hâlâ oradaydı, zonkluyordu, ama artık iltihap akmıyordu. Kararı nettir: Geçmiş, kapalı bir kitaptı. Şimdi, liderliğine ve kamptaki her bir cana odaklanmalıydı. Arya'ya verdiği bir görevi denetlerken, onun çabuk öğrenen, keskin zekalı halini gördü. İçinde hafif, sıcak bir gurur hissetti. O, sadece bir öğrenci değil, adeta onun eserinin, ideallerinin bir temsilcisi gibiydi.
Yazgı ise,
