65. Bölüm: Taş ve Ateş
Toplantının dağılmasının ardından kampta asılı kalan gerginlik, boğucu bir yaz sıcağı gibi çökmüştü. Sözler, bakışlar, verilen pozisyonlar... Her şey bir silaha dönüşmüştü. Demir, kulübesine doğru yürürken arkasında bıraktığı sessizliğin içindeki çatlakları duyabiliyordu. Hamlesini oynamıştı: Serra'yı dışlayıp küçük düşürerek, Yazgı'yı ise öne çıkararak onu bir hedef, bir yem ve kendi kontrolünün bir sembolü haline getirmişti. Ama zaferin tadı ağzında kül gibiydi. Serra'nın tepkisiz, taş gibi yüzü, ona aslında hiçbir şeyi kıramadığını hatırlatıyordu.
Yazgı, kalabalığın içinde öylece kalmış, ayaklarıyla toprağı eşeliyordu. Üzerine düşen bakışların ağırlığı altında eziliyordu. Bazılarında kıskançlık, bazılarında şüphe, çoğunda ise sadece merak vardı. Demir'in "potans
