Yazarın anlatımı..
Xazel, gözlerini açıp etrafına bakarak yerinden doğruldu. Gün çoktan aydınlanmış. Hatta yağmur yerini parlak güneşe bırakmıştı.
Ayak ucunda yanan ateşten sadece gri duman çıkıyordu. Çoktan alevler sönmüştü. Hızlı ve telaşla ağasını aradı gözleri. Arkasına dönünce Afran ağanın yanı başında uyuduğunu gördü.
Ne yanı ağası yanında mı uyumuştu?
Üstelik hâlâ derin uyuyor gibiydi. Üşümüş olacakki bacaklarını kendine çekmiş, iki eli yüzünün altındaydı. İlk kez şahit olduğu şeyi bir kaç dakika durup izledi.
Taşların arasından su akma sesi geliyordu. Ama yağmur dinmiş, güneş düne göre daha bir sıcak bakıyordu. Yerinden usulca kalkıp sönmüş ateşe baktı. Yakmak için oyuğun çıkışına yürüyünce ağasının sesiyle irkilip arkasını döndü.
"Ceylan..!"
Tekrar ağasının yanına kaf
