Yazarın anlatımı...
Dilruba hanımın korktuğu başına gelmişti. Hiç değilse çocuk olmadı diye kendi içinde sevinirken Dicle ve Evin'in isteği olmuştu işte. Dilruba hanım acı bir şekilde yutkundu. Gözleri dolmuştu. Ama ağlamak istemiyordu. Hele ki bu Dicle denen önce şirin, sonra şeytan olan kızın önünde hiç ağlamak istemiyordu.
Ne çok elini ayağını yalamıştı bu ana kız. O kadar sıcak ve ilgili davranmışlardı ki. Eğer başına bu kaza gelmese asla gerçek yüzlerini göremezdi. Evin'in onun için canını verecek gibi halinden bu hale gelmesi. Tam bir şeytandı. Afran'da, annesi güveniyor diye onları eve alıp güvenmemiş miydi?
Afran istemediğini, Dicle'nin onun kuzeninden öte görmediğini defalarca söylemişti. Dilruba hanım anlayamamıştı. Evin kızını ağadan başkasına layık görmediğinden anlaması
