İstemeye istemeye sevdiği kadını yatağa yatırıp kollarını çekti. Onun ellerini öpüp, "Yanında olamayacağım ama hastanenin dışında hep seni bekleyeceğim," dediğinde sanki hiç ağlamamış gibi yanağından yaşlar akmaya başladı.
"Siz dışarı çıkın biz üstünü değiştireceğiz, doktor size tedavi hakkında ayrıntılı bilgi verecek.
"Siz mi değiştireceksiniz üstünü?"
"Evet."
"Hayır," dedi. "Annesi değiştirir."
"Peki, kenara çekilin ilaçlarını verelim."
"Ayrılamıyorum ki, uzaklaştığım an onu kaybedecekmişim gibi hissediyorum."
"Onun iyi olması için bir süre ayrı kalacaksınız. Sonra tekrar birleşeceksiniz."
"Ne zaman peki? Ne zaman iyileşecek, ne zaman gülecek?"
Gözlerini kaçırdı hemşire. Böyle durumlara alışık olması gerekiyordu. Ağlamaması gerekiyordu ama kendini tuta
