Alex bunu duyar duymaz ifadesizliğini biraz da olsa bozdu ve yüzünü endişeli bir hal aldı. Dışarıdan ise polis sirenleri duyuluyordu. Korkmuş bir ifadeyle ona baktım.
"Bu kulüp yasal değil miydi?" Sorum bile saçmaydı, nasıl yasal olabilirdi ki?
Ellerini saçlarından geçirdi ve stresli bir cevap verdi. "Kahretsin hayır"
Sonra elimi daha sıkı tuttu. İnsanlar dağılıyor ve kaçışıyorlardı. O hengamede kulağıma eğilerek konuştu.
"Biraz hızlı olman gerekecek. Arka taraftan atlayacağız."
El ele koşmaya başladığımızda Alex’in elini sıktım. Büyük demir bir kapıdan dışarıya çıktık. Mete de hemen arkamızdaydı. Ekşına bak polisten kaçıyorum. Hem de elimi tutan yakışıklı bir meteorla. Telaşlı yüzüne bakıp şu haldeyken bile sırıtmıştım. Aşk böyle bir şey miydi?
Deponun büyük bahçesini çeviren duva
