Ben gözlerimi kapatmış kınalımın bir sonraki hamlesini beklerken bir iki saniye sonra banyonun kapısının kapandığını işittim. Yanağımdan başlayan bir soğukluk odaya yayıldı ve içim yine ürperdi. Hamza beni düğün gecemizde, yatak odasında bırakmış ve banyoya girmişti. Çok mu heyecan yaptı ki acaba, diye geçirdim içimden. Yine de olumlu düşünmek istiyordum. Güzelsin demişti bana. Bana! Niye bırakıp gitsindi ki?
Sabırla bekledim banyodan çıkmasını kocamın. Üzerimi değiştirmeden yatağın kenarına oturup aklıma gelen olumsuz düşünceleri kovmakla geçirdim zamanımı. Ama Hamza banyodan çıktıktan sonra da gelmedi odaya. Sabah da gelmedi. Gelmedi!
Arsız biri değilimdir normalde. Koca delisi kızlardan da olmamıştım şimdiye kadar. Ayıp şeyler de ayıp şeylerdi işte, konuşmaya bile utanırdım böyle şeyl
