Sıradan bir okul gününü polis bariyerine takılmadan ve nöbet tutan arkadaşlarıma karışmadan geçirip eve sağ salim ulaşmak benim için büyük çaba gerektiren bir vazife artık. Hamza görevde olsaydı belki evde beni beklediği düşüncesi isyankâr yanlarımı durdurmasaydı arkadaşlarımın yanında olurdum muhakkak. Gerçi bir de Murat komiser var. Adam resmen bir daha gelirsen gün yüzü görmeden hapiste çürürsün dedi bana. Bunun beni korkuttuğunu söyleyemeyeceğim maalesef. Biraz ürktüm ilk başta ama arkadaşlarımı okul kapısında görene kadar sürdü ancak bu tedbirli halim. Sonrasında onlara destek vermediğim için yaşadığım utanç daha ağır basmıştı kalbimde. En azından onurumla çürürdüm hapiste.
Tövbe ya Rabbim ne diyordum ben akşam akşam! Hamza doğuda teröristlerle mi savaşacak hapisteki karısını mı düşü
