Bize kapıyı Şafak açtı. Her hali ile Hamza'dan çekindiği belli oluyordu. Ona saygı mı duyuyordu korkup nefret mi ediyordu anlayamamıştım ama hareketlerine itina ile dikkat ettiğini görmemek mümkün değildi. Yıllardır bu adamdan mütemadiyen eziyet gördüğümü düşününce bu ezik duruşu intikam almak için çırpınan kalbimin karanlık yanlarını aydınlatıyordu. Bazı hallerine gülmemek için dudağımın iç kısmını ısırmak zorunda kalmıştım resmen. Komik ve iğreti geliyordu babamdan bile çekinmeyen Şafak'ın Hamza'nın karşısında yavru kedi gibi oturması.
Babam ikimize de mesafeli ve soğuk kalmıştı başlarda ama bana yumuşak gözlerle baktığını görmek kalbimi teselli etmişti. Babamın gözlerinde düşüşümü gördüğümden beri huzursuzdum. Benim sığınağımdı o adam bu evde. Gerçi yeni bir sığınağım vardı artık ama b
