1 buçuk yıl önce
İzmir'e bir haftalığına tatile gelmiştik.
Bir haftaya ne kadar tatil denilebilirse tabii...
Babam ve annem ise gelmişken aile büyüklerimizin mezarlarına ziyarette bulunmak istemişti.
Mezarlıklardan oldum olası ürkmüşümdür. Düşünsenize; cansız insanlar var oralarda ve siz onların yanında durup, dua edip ağlıyorsunuz.
İçimden bir ürperti geçmesiyle yavaşça oturduğum yerden kalktım ve annemgilden biraz önde çıkışa doğru hızlı adımlarla ilerlemeye başladım.
Hıçkırık sesi duymamla kaşlarımı çattım ve çaprazımda duran mezarlığın başındaki ağlayan insana baktım.
Ağlıyordu. Hemen hemen benim yaşlarımdaydı. O an arkamı dönüp anneme baktığımda nereye baktığımı görüp gülümsedi bana. Onlar gitti. Ev mezarlığa yakın olduğu için izin vermişti burada durmama.
Ben de çekinerek me
