Kafamdan aşağı kaynar sular dökülüyormuş gibi hissettim. Dean benim başlangıcımdı. Bu hayata ilk adım attığımda onu görmüştüm. Bana sadece yardım etmişti. Bana her zaman destek olan tek kişiydi. Her zaman kibar davranmış, bir aile sıcaklığı hissetmiştim. Şimdi o sıcaklık midemde gerilmeme sebep olurken gözümden bir damla yaş düştü. "Dean..." Paul arkasına dönmedi. Kafasını sol tarafa çevirdi ama beni görmüyordu. Elindeki bıçağı pantolonuna sürüp kanı temizledikten sonra cebine attığında her şeyi yeni idrak ediyormuş gibi omzuna çarpıp Dean'ın yanına ulaştım. Diz çöküp kafasını dizlerimin üzerine koydum. "Uyan Dean." elimi şah damarına yerleştirip nabzını kontrol ederken ellerim titriyordu. Lütfen yaşa. Lütfen yaşa Dean.
Nabzı attığında derin bir nefes alıp yarasına baktım. Eli karın boşlu
