BÖLÜM 22

1043 Kelimeler

DENİZ; "Hayır ya hayır, Allah kahretsin!" Ortada ağlayan Sena'ya baktım. Göz yaşları kurumadan üstüne yenisini ekliyordu. Binasının önündeydik. Haberi veren Kaan, Ezgi, Meriç ve Batın da buradaydı. Ezgi, Sena'ya sarıldı. "Her şeyim yok olmuş Ezgi." "Şşş ama sen buradasın. Çok şükür ki bu gece Deniz de kalmaya karar vermişsin. Ya evde olsaydın?" Şükrettiğim bir kısım buydu! Şu an o evden Sena'yı bekliyor olabilirdik. Çıkan itfaiye erine; "Merhaba! Ben 6. Katta oturuyorum. Polis memuru Sena Yunat. Acaba bana bilgi verir misiniz?" "Geçmiş olsun. Patlama oturduğunuz kattan kaynaklanmış. Maalesef ki 7.katta oturan komşularınız zamanında çıkamamış üzgünüm." Sena tutunacak yer aradığında onu hemen belinden tuttum. "K-kızları?" "Maalesef." Sena hıçkırdı. Kafa sallarken itfaiye eri uzakl

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE