CİHAN VE ALYA

2044 Kelimeler

Helin Baran’ın söylediği sözleri duyunca içi sıkıştı. Avluda hafif bir rüzgâr esiyordu. Gece sessizdi ama herkesin yüzünde aynı gerginlik vardı. Helin Alya’ya yaklaştı. Genç kız biraz korkmuş görünüyordu. Helin yumuşak bir sesle konuştu. — “Korkma… buradasın.” Alya gözlerini yere indirdi. — “Sorun çıkardığım için özür dilerim.” Cihan hemen araya girdi. — “Hayır, senin suçun yok.” Baran ciddi bir sesle konuştu. — “Şimdi içeri girelim. Burada konuşulacak şeyler değil.” Herkes konağın içine girdi. Salonda Baran’ın annesi, babası ve Ayşe hâlâ oturuyordu. Kapı açılınca hepsi ayağa kalktı. Ayşe şaşkınlıkla baktı. — “Abi… bu kız mı?” Cihan başını salladı. — “Evet.” Baran’ın annesi Alya’ya dikkatlice baktı. Sonra yumuşak bir sesle konuştu. — “Hoş geldin kızım.” Alya biraz şaşırd

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE