50.bölüm
Herşeyin başladığı yere ayak bastığımda bedenime bir titreme aldı. Kalbim buz kesti. Gözümün önüne o gün yaşadıklarım geldi. Bu kez kendim için değil Diyar için Mardin'e gelmiştim. Gelmiştik. Bir tarafımda annemin diğer tarafımda babamın olması bana güç veriyor. Bu kez yalnız olmadığımı bilmek rahatlamamı sağladı. Soğuk havanın yüzüme çarpmasıyla derin bir nefes çektim. Gözlerimi bir kaç saniye kapatıp rahatlamaya çalıştım. Bana göre yaşadıklarım kolay değildi. Dört ayda bu Mardinde neler yaşamıştım ve sanki hiç akıllanmamış ders almamış gibi yine aynı yerdeyim. Omzumda hissettiğim elle gözlerimi araladım. "Hasret iyi misin?" Behcet Aslanın endişeli bakışlarını görmezden gelip başımı çevirdim. Hiç birşey olmamış gibi davranması bendende bunu beklemesi sinirimi bozuyor. Ben öylece o
- Yazar
