43.bölüm
Üstümdeki ağırlık taş kadar sert zemine bastırıyordu. Gözlerime klit vurulmuşcasına açılmıyor karanlığa kucak açıyordu. Ben karanlığa mahkum edilmiş gibiydim. Üşüyordum hemde donacakmışım hissiyle. Gözlerimi açmak için zorladım. Boğazımdaki acı tadı öksürerek gidermeye çalıştım. Gözlerim aylınlıkla buluştuğun da beyaz tavanla yüzleştim. Gözlerim odada gezindi. Oda sanki beyazlara bürünmüş gibiydi. Beyazdan başka renk yoktu. Yumuşak görünümlü yatağa inat çok sertti. Üzerimde saten bir örtü vardı. Yataktan kalkmak istesem de başaramadım. Kapı tiz bir sesle açıldığın da gördüğüm yüzle gözlerim kocaman açıldı. Oydu işte kapıdan sessizce süzülüp yanıma yatağa uzanan adam Behcet Aslandı. "Günaydın Deli Karım." Gözlerimi kırpıştırdım. Bir kaç kez kapatıp açtım. Tekrar odaya baktım. Buras
- Yazar
