Bir hafta herkes için yoğun geçmişti. Yunus bahçede yapılacak ev için harekete geçerken bir yandan da düğün koşturması içindeydi. Babası ve abisi biz hallederiz dese de onun da olması gereken konular oluyordu. Bir de karısının yoğunluğu vardı ki o hiç hoşuna gitmiyordu. Akrabalar sabah erkenden alıp götürüyorlardı ve yatma saatinde ancak dönüyordu. Hayatının en uzun bir haftası bittiğinde her şey hazırdı.
Erkek evinin önünde arabalar dizildiğini gören Yılmaz vakit gelince evin içine girdi.
-Damat çıkıyoruz!
Gelin Alanya da olduğu için alıp köye döneceklerdi. Yunus odadan çıktığında abisinin karşısında durdu. Kardeşini damatlıklar içinde gören Yılmaz baştan aşağı baktı.
-Müthiş görünüyorsun.
Yunus telaştan aynaya bile bakamadığı için geri dönecekti ki abisi kolundan tutup dışarı sürü
