Bedir oğlunun mahcup bakışlarını görüyordu. Soracağı hesabı olsa da yanında korkuyla bakan kızı üzmek istemedi. Yaklaşırken “Hoş geldiniz.” dedi.
Yunus da babasının kızgın olsa da Pırıl’ın yanında bir şey demeyeceğini biliyordu. Karısının bakışlarını görünce hafif bir tebessümle rahatlatmaya çalıştı. Önden adım atıp babasının eline uzandığında Yılmaz ve Burçin neler olacak diye izliyorlardı. Baba olarak kızmak elbet hakkıydı, ama önce bir dinlemesini istiyorlardı.
Bedir elini oğluna verdiğinde Pırıl rahatladı. Gerilmekten yorgun düşen bedeni artık biraz olsun nefes almak istiyordu. Daha karşılaşmadığı ailesi vardı, ama Yunus da babası tarafından azar işitse çok üzülecekti.
-Hoş bulduk baba. Nasılsın?
Bedir ağzına kadar gelen kelimeleri iki masum göz hürmetine yutuyordu. Oğluna cevap ve
