47/Kamp
Sabahleyin... Dün geceki romantizmin ardından yeni bir güne uyanmıştık. Yiğit ilk defa bana şiir okumuştu. Hala düşündükçe yüzümde güller açıyordu. Yiğit elimle gösterdiğim tabloya merakla baktı. Tablo bir kadın resmiydi. Kadın denize karşı koltukta oturmuştu.. Resmen sultanları andırıyordu.  O an aklıma Gönül anne'nin gelmesiyle Yiğit 'e ''Acaba, Gönül anne'ye de bir tane hediye alsak mı?' ' diye sordum. Yiğit de şöyle bir düşündü. Ardından da gülümseyerek, alnıma usulca öpücük kondurdu ve '' Ah! Kalbi güzel sevgilim. Alırız, tabii. Annem duyunca nasıl sevinecek? '' diye cevap verdi. Onun beni, onaylaması karşısından sevinçten deliye döndüm. Yüzümde gülümsemeyle ona bakarken, Yiğit o sırada görevliye tabloyu gösterdi. Ben de, ne konuştuklarını merak ettim. Yiğit görevli her n
- Yazar
