Ben güçlüyüm.
Güçlüyüm.
Kendimi doğru çektiğim ayaklarıma daha sıkı sarıldım ve derin bir nefes aldım. Ağlasam belki rahatlayacaktım ama yapamıyordum.
Ağlayamıyordum.
Bir yanım onun için ağlamaya bile değmez derken bir yanım kendimi kandırdığımı düşünüyordu.
Masanın üzerinde duran cips poşetlerine bakıp omuz silktim. Muhtemelen yoongi bırakmıştı ve benim onları toplayacak halim yoktu.
Rahatsız da etmiyordu zaten. Şu an beni daha çok rahatsız eden bir şey vardı. Göğsümün ortasına oturmuş yumru, nefes aldırmıyordu.
Hava kararmak üzereydi ve ben korkmuyordum. Şu an katil gelse hareketsiz bir şekilde onu izler ve ne yapacaksa yapmasını beklerdim.
Bu ruh halinin ne anlama geldiğini biliyordum. Vazgeçmiştim, her şeyden ve herkesten vazgeçmiştim.
En çok da kendimden.
Güçlüyüm diyerek ke
