Ben aralarında dolaşıyor, projenin işleyişine, o hummalı çalışmalara şahit olurken üç aylık sürenin nasılda kırk güne sığdırıldığına hayret ediyordum. Yalnız hayret eden ben değildim. Benimle beraber olaya şahitlik edip yıllardır bu projede çalışan mimarlar dâhil tüm çalışanlarda hayretler içerisindeydi. Nihayet tarih sayfaları nisan ayını gösterdiğinde süre olarak imkânsız gözüyle bakılan proje tamamlanmıştı. Koca Sinan gün batımı vaktinde yanına Abdurrahman’ı alarak inşa ettikleri külliyenin yanındaki ufak tepeye çıktılar. Güneş neredeyse batmak üzereydi. -bak Abdurrahman, buradaki minarenin hizasından güneş batıyor. -görüyorum da bu normal değilmi ? Sinan hafifçe tebessüm etti. İki elini arkasına almış: -şimdi Üsküdar’da inşa ettiğimiz külliyenin minaresine bak. Gördüğü manzara

