Laboratuvarın kapısı, Aras için bir giyotin sehpasına açılan kapı gibiydi. İçeride, Yaman yeni motorun enjektör ayarlarıyla uğraşıyor, metalin şarkısını dinliyordu. Gece, Aras’ın elini son bir kez sıktı; bu "senin yanındayım" demekti ama Aras biliyordu ki, birazdan dökülecek kelimelerin önünde kimse duramazdı.
Yaman, kapının sesini duyunca başını kaldırdı. Yüzündeki o nadir görülen çalışma huzuru, Aras ve Gece’nin cenaze törenini andıran ifadelerini görünce anında dağıldı. Elindeki anahtarı masaya bıraktı.
“Ne oldu?” dedi Yaman, sesi düz ve soğuktu. “Vanguard yine mi saldırdı? Yoksa borsa mı çöktü?”
Aras, laboratuvarın ortasındaki o yüksek masaya yaklaştı. Gece, elindeki tableti masanın üzerine, Yaman’ın tam önüne bıraktı. Ekranda o lanetli imza, Aras’ın on yıl önceki ihanetinin müh
