5 yıl sonra
Beş yıl… Beş uzun yıl geçmişti. Acılı bir ayrılığın, mecburi bir evliliğin, Yusuf’u kaybetmeleriyle sessiz geçen yılların ve içe atılan hasretlerin ardından Hazel artık bambaşka bir kadındı. Gökyüzünü değil yüreğini dinliyordu artık. Bir Yusuf’u olsun istiyordu ya da Yusuf onun kanından geri dönsün istiyordu.
Ve yıllar süren tedavi sonunda doktorlar bugün net konuşmuştu: “Tebrikler Hazel Hanım, hamilesiniz.”
Hazel, elindeki rapora bir kez daha baktı. Tüm çizelgeler, değerler ve o kelime… “Pozitif.” Kalbi yerinden fırlayacak gibiydi. Ne ağlayabiliyor ne de sevincini haykırabiliyordu. İçinde yıllardır kurumuş olan o umut ağacı, yeniden tomurcuklanıyordu.
O sırada klinik kapısından Ateş içeri girdi. Kasketini çıkarırken gözleri hemen Hazel’i aradı. Onu pencerede buldu. Camın
