"Gülüşün şehrin dengesini alt üst ediyor. Sen gül sevdiğim, şehri yeniden inşa ederim ben."
Her şeyi düzene sokmaya çalıştığı her anda tökezler miydi insan. Hayat niye sürekli sınava tabi tutuyorduki insanı. Halbuki bir bıraksa kişi düzenini bir kursa bir yoluna baksa akıp gidecekti değil mi? Değil işte. İnsan öyle acayip bir yaratılmış ki illa kendi hayatının içine etmek için bir fırsatını buluyor. Her şey çok güzel giderken mesela illa kendi yoluna bir taş koyuyor. Kendi hayatını alt üst ediyor. Suçu kadere atmaksa kolay olanı. Tıpkı Berat'ın yaptığı gibi...
Tam bir haftadır evden dışarı çıkamıyordu genç adam. Yıkılmak mı denir adına sinmek mi denir bilmiyordu zaten bir isim aradığı da yoktu hani. En başından bu yana irdeledi yaptıklarını yaşadıklarını. İntikam almak için yaklaşıyorum
