Oturduğu tekli berjerden dakikalardır sevdiği kadını ve bebeklerini izliyordu genç adam. Ne çok geç kalınmışlığı vardı ne çok pişmanlığı. Ne yapsa ne etse kendini affedemiyor bir yerlerde kafasına sıkma düşüncesine zorlukla engel olabiliyordu. Ölmeyi bile hak etmeliydi insan hem çektirip hem kolay ölüm olur muydu. Olmayacaktı. Kendine bu lütufta bulunmayacaktı. Aklında sürekli aynı dizeler dönüp duruyordu akşamdan bu yana.
Bilemedim kıymetini kadrini
Hata benim, günah benim, suç benim
Elimle içtim derdin zehrini
Hata benim, günah benim, suç benim
Bir günden bir güne sormadım seni
Körmüş gözlerim görmedim seni
Boşa Mecnun eylemişsin beni, beni
Hata benim, günah benim, suç benim, vay
Bilirim suçluyum, kendi özümde
Gel desem gelirdin benim izimden
Her ne çektiysen benim yüzümden
H
