"Beyazım affettin mi beni?"
Cevabını en çok merak ettiği yalnız duyacaklarından da ölesiye korktuğu bir soruyu daha fazla içinde tutamayarak sormuştu Berdan. Dayanacak gücü kalmamıştı zira artık karısını hissetmeye canına katmaya aşkla bakan gözlerine ihtiyacı vardı. Bir umut gözlerini kırpmadan baktı sevdiği kadına, bir şey söylesin hayır hayır evet desin diye bekledi, ona sorsanız asırlar diyebileceği bir süreydi bu. En zorlandığı şey şüphesiz umudunu diri tutmaktı şuan.
Bu soruyu beklemeyen Beyaz ise terasa oturmuş kayısı ile aşk yaşıyordu şuan 2 dakika rahat bıraksa olmaz mıydı yani. Bu konuyu uzatmak anlamsız olacaktı bıraktı elindeki kayısıları ellerini sildi yönünü çocuklarının babasına döndü.
"Affetmedim Berdan Ağa" dedi ve ekledi.
"Denizle tuz gibi karıştı aklım
Bir sana tutk
