İş adamları ile vedalaşma gerçekleştikten sonra Hunter'in eli belimi buldu. Benimle birlikte çıkışa yöneldi. Hızına yetişmek için ekstra çaba sarf ediyordum. Topuklu ayakkabılarla yürümek kolay değildi. Hele de benim gibi topuklu tercih etmeyen biri için.
"Biraz yavaşlar mısın? Hızına yetişemiyorum"
Hunter derin bir nefes alıp yavaşladı. Sanki bir yere yetişmeye çalışıyoruz arkadaş. Uzun bacakları olduğu için onun bir adımı benim iki adımımdı. Dışarıya bacaklarımı kırmadan çıktığım için şükrederek şoförün benim için açtığı kapıdan içeriye girip oturdum.
Hunter geç kalınca arabanın ön tarafına baktım. Şoföre bir şeyler diyordu. Neyse konu bitince arabaya bindi. Yan tarafıma bakmamaya özen göstererek camdan dışarıyı izlemeye başladım. Bir süre sonra araba durunca kaşlarım çatıldı. Sanki
