Sabah yine şişmiş gözlerle uyandım. Biraz doğrulup duvar saatine baktım ve gözlerim büyüdü, saat 9'u geçmişti ve Hunter yatakta değildi. Hızla uzandığım yerden kalkıp banyoyu kontrol ettim. Orda da yoktu. Sabahlığımı üzerime giyinerek odanın kapısını açtım. Etrafta kimse yoktu ama şu an tüm hizmetçiler bir yerleri toparlıyordu emindim.
Ben şimdi yakalanmadan bu kılıkla odama nasıl gidecektim? Kesin yakalanacaktım. Yavaş yavaş merdivenleri inerken gözlerim etrafı adeta keskin bir nişancı gibi tarıyordu. Gece üzüntülü bitmiş sabah göt korkusu başlamıştı. Benim hayatımda normal bir şeyler ne zaman olmaya başlayacaktı? Ne zaman normal bir insan olacaktım?
Merdivenler bitince koşar adım odama uçtum. Odaya girince kapıyı rahatlamış bir nefesle kapattım. Yüzümde ufak bir tebessümle yatağıma bak
