Kadir, Urfa’nın çok iyi ailelerinden birinin oğluydu. Kadir çok küçükken babası annesini aldatmıştı. Annesi, babasının onu aldattığını tahmin ediyordu ama bir türlü konduramıyordu. Bir gün babası işe gitmek için çıkmıştı, annesi onu izlemek için takip edecekti. Kadir çok küçüktü, onu ve kardeşlerini evde bırakıp gidecekti. Komşusuna çocuklara bakmasını söyledi. Komşusu eve geldi, annesi tam çıkacakken Kadir dayanamayıp ağladı, ağladı, susmadı.
Annesi, “Ah be oğlum, bir susmadın. Neyse hadi, sen de gel,” dedi. Birlikte gittiler. Annesi saatlerce babasının mağazadan çıkmasını bekledi. En sonunda babası çıktı, arabasına bindi. Annesi de taksiyle gelmişti, hemen taksiciye onları takip etmesini söyledi. Babası bir evin önünde durdu, kapıyı çaldı. Kapıyı bir kadın açtı ve kadın kapıdayken hemen
