Bervan iyice korkmaya başlamıştı. Fatma’yı kaybetme korkusu Bervan’ı çılgına çevirmişti. Rojin’in yanına gidip geliyordu. Artık etrafında hiç kimse kalmamıştı, elinde bir tek Rojin vardı.
Bervan:
— Fatma beni aramıyor, hâlâ da gelmedi.
Rojin içten içe gülüyordu. Bu durum onun işine gelmişti, sevinçten ne yapacağını bilmiyordu. “İnşallah da gelmez bir daha,” diye geçirdi içinden. Bervan’ın aklını karıştırmaya çalışacaktı. “Acaba başka biri mi var?” diyecekti ama son anda vazgeçti. “Şimdi bunu dersem o çiroz Fatma kıymete binecek. En iyisi ben bu boşluğu doldurayım, Bervan’ı kendime iyice bağlayayım.”
Rojin, düşünceli duran Bervan’ın dibine sokuldu, boynundan öpmeye başladı ve yavaş yavaş dudaklarına doğru geldi.
Bervan:
— Ne yapıyorsun sen Rojin?
Rojin:
— Anlamadın mı, şapşik? Beni
