Civan’ın annesi, “Ben o kızı istemem!” dedi.
Civan, “Anne, ben evleneceğim. Lütfen kararıma saygı duy. Bak, senin istediğin kızla evlendim. Ne oldu? Kaç kişi acı çekti ve hâlâ da çekecek. Oğlum anne ve babasından ayrı büyüyecek. İsviçre’ye gidince sizi arayacağım. Gelip kızı isteyin. Her şeyimiz hazır. Birkaç ay içinde düğün yapacağız,” dedi.
Fatma’nın arkadaşları, “Fatma, ne yapmayı düşünüyorsun?” diye sordular.
Fatma, “Bu gördüklerimden ömür boyunca ona bahsetmeyeceğim. O çocuğuna acımıyor ama ben karısına ve çocuğuna acıyorum. Ondan ayrılacağım. Nasılmış insanın tertemiz duygularıyla oynamak, görecek o!” dedi.
Yaz bitmiş, İsviçre’ye dönmüşlerdi. Okullar açılınca, Civan koşa koşa Fatma’nın yanına geldi.
Civan, “Bu hafta sonu ailem yanıma gelecek. Seni isteyecekler. Fatma, bir yerde
