26 | AV
“Bu şeyler bir harika!” dedim William’a Beni küçük bir lokantaya getirmişti. Sahiplerinin Amerikalı olmadıkları her hallerinden belliydi. “Beğenmenize sevindim. Burası evime çok yakın. Gece canım sıkıldığında ya da acıktığımda hep buraya gelirim” “Demek yakınlarda oturuyorsun” dedim ve ardından dürümümden bir ısırık daha aldım. Lokmamı yavaşça çiğneyip yuttum “Bunu öğrendiğim iyi oldu. Artık sıkıldığımda rahatsız edebileceğim birileri var” Güldü ve istediğim zaman rahatsız edebileceğimi söyledi.Elbette ederdim.Ben Prenses’tim. “Eee senin hiç arkadaşın yok mu? Yani Austin ve Mason dışında ve de Kate” diye sordum “Bilmem. Yok sanırım. Hayatım hep kampta geçti. Şehirde ise şirkette çok fazla zaman geçiriyorum. Pek zamanım olmuyor” diye sorumu cevapladı. Yani sıkıcılıkta dünya rekoru k
- Yazar
