"Sadece...56...Gün..."
"Kaçmak başka bir şey, kurtulmak bambaşka..." Elimin iç kısımlarını duvara yaslayıp dikkatlice etrafa baktım. Hafifçe öne eğilmiş ve iyice kolaçan etmiştim koridoru. Bordo berelilerden kaçtım, çok riskli oldu... Bu espriyi kendi içimde yapmak bile rahatsız ediciydi. Ciddi manada. Ellerimi duvara sürterek aşağı indiğimde ortalıkta kimsecikler gözükmüyordu. Tam salondan mutfağa giderken karnım gürültüyle guruldadı. Elimi karnıma koyup telaşla etrafa bakındım. Dün Yiğit'i tekmeledikten sonra odamdan çıkmayı yedirememiştim, onunla da yetinmeyip kahvaltıya da inmemiş, kendimi açlıkla mücadele etmeye zorlamıştım. Ama sanırım buraya kadardı. Tam mutfak kapısından içeri girmiştim ki Güray ellerini kurulayarak arkasını döndü. "Tünaydın." diyerek gülmüş, elindeki havluyu sandalyenin üzerine
- Yazar
