"Sadece...55...Gün..."
"Konuşulması gereken konular varken susulmaz..." Ellerimi yumruk yapıp havaya kaldırırken bacaklarımı açabildiğim kadar açtım. Devasa bir hava yığınını ciğerlerime çekmiş, neredeyse ağzımı esnemekten yırtacak vaziyete gelmiştim. Ayak parmaklarımı oynatırken gözümü açmıştım ki tek kaşı kalkık bir vaziyette beni izleyen Yiğit'i gördüm. Yattığım yerden hızla doğrulduğumda alt dudağını ısırmış ve gözlerini kısarak bana bakmıştı. Güldüm. "Uyanmışsın." dedim şaşırılacak bir durummuş gibi. Başını salladı. "Asıl sen uyanmayı başarmışsın." dediğinde elimi enseme atıp etrafa baktım. Çektiğim tekli koltuk odanın bir köşesine gitmiş, ben ise yumuşacık yatağın üzerinde, prensesler gibi uzanıyordum. Saç diplerimi gergince kaşıyıp bir çözüm aradım. "Ben ne ara geldim buraya?" dedim kendi ken
- Yazar
