İnsanlar yok olurlar. Ne zaman, ne şekilde yok olacağını asla bilemezsin. Ailen öldüğü zaman hayatın anlam ve değerini yitirdiğini söyleriz. Öyle de zaten. Ama ebeveynlerin arkalarında bıraktıkları çok değerli bir hazine vardır. Çocukları. Anne ve babaların en değerli ve paha biçilemez hazineleridir. Tufan adını anmakta korktuğum bu adam ailesinin emeği için verilen görevleri yerine getirmek zorunda kaldı. On dört yaşında ailesini kaybetti. Yetimhanede büyüdü. İçinde kopan fırtınaları her ne kadar dışarı vurmasa da içinde hâlen küçük bir erkek çocuğu vardı. Anne ve baba sevgisine ihtiyacı olan bir erkek çocuğu yatıyor içinde. Tufan'ı henüz tam olarak tanımıyorum ama iyi bir insan olduğuna inanıyorum. Kendi rahat hayatını bırakıp benimle birlikte macera dolu bir yaşama karıştı. Bunu yapmak
