Tufan önde bende onun hemen arkasında aşağı kata indik. Tufan'ın aniden arkasını dönmesi ile ona çarptım. Bir anda dengemi kaybedip yere düşeceğim sırada ani refleksler ile tutup kendine çekti. Şaşkınlık ile açılan irislerim yavaş yavaş koyulaşan harelerini buldu. Ellerim omuzlarında, bir eli belimde diğer eli başımdaydı. İkimizde aynı anda farkında olmadan sert bir şekilde yutkunduk. Sustu, sustum, sustuk. Ağzımız sustu, gözlerimiz konuştu. Konuşulanlar sadece o zaman diliminde saklandı. Ve yalnızca o zaman dilimine ait kaldı. Sustuklarımızı dinledik konuştuklarımıza kulak verdik. Zaman bizim dünyamızda durmuştu ama dünya dönmeye, akrep ve yelkovan birbirini takip etmeye devam ediyordu. Yüzlerimiz arasında sadece beş milim vardı. Susanlar konuşsa susacaktı konuşanlar. Susmayı tercih edip
