Başım ile onaylayıp asansöre doğru ilerledim. Ben önde o da arkamdan geliyordu. Yemek saati olduğu için tek tük çalışan vardı. Onlarda yemek yemeğe gitmek için hazırlanıyor olmalıydılar. İkimiz birlikte asansöre bindik. Yüzündeki sıcak gülümsemesini tekrardan sergiledi. Gülümsemesine karşılık verip başımı önüme eğdim. Utanmıştım. Tuba Hanım, Lara, Sara ve diğer birkaç çalışan Doruk Bey'in sürekli surat astığını, hiçbir zaman gelmediğinden bahsedip dururlardı. Şu an karşımdaki adam bahsettikleri adamdan çok farklıydı. Gülümsemesi yüzüne misafir değil ev sahibiydi. Asansör kapısı açıldı, çıkışa doğru adımlarımızı attık. Gelen arabaya binip yola koyulduk. Nereye gideceğimizi bilmiyordum. Yanımdaki adama güvenerek binmiştim bu arabaya. Neyine ve neden güvenmem gerektiğini de bilmiyordum. Tek b
