Jeremy Kargısan;
"İşte burası." Uzay'ın beni yönlendirmesiyle annesi Işık hanımın mezarına gelmiştik. Kocaman harflerle HEYKELCİ AİLESİ yazan mezarın önünde durduğumuzda başına sardığı şalı düzeltti. "Merhaba anne!" elimdeki çiçeği mezarın üzerine bıraktım. Geri dönüp Uzay'ın elini tuttum. "Seni tanıştırmak istediğim biri var. Jeremy. Eşim. Evlendim anne. Keşke sen de olsaydın. Uzun zamandır gelemediğim için özür dilerim." burnunu çekip kafasını göğsüme gömdü. Saçlarımı okşadım. Gözlerini sildi. "Özür dilerim. Biliyorum ağlamamı sevmiyorsun. Küçükken her ağladığımda sen de ağlardın. Umarım şimdi ağlamıyorsundur." gülümsedi. "Babam da çok iyi. En kısa zamanda senin yanına gelmesini söyleyeceğim. Şimdi sanırım gitmemiz gerekiyor. Daha Jeremy'in annesinin de yanına gideceğiz." toprağını okşa
