Birkaç yıl sonra...
Jeremy Kargısan;
Dünya'yı yatağına yatırdıktan sonra yanına uzanıp başına bir öpücük bıraktım ve masal anlatmaya başladım. "Bir varmış, bir yokmuş, büyük bir krallığın güzeller güzeli bir prensesi varmış. Bu güzeller güzeli prensesin bir de kötü kalpli cadı üvey annesi varmış. Bu cadı her gün aynanın karşısına geçer..." "Prens tam Pamuk Prensesi öpeceği sırada, Pamuk Prenses uyanıp prense tokadı geçirir." "Ya ama baba! Düzgün anlat!" gülümseyerek alnını öptükten sonra yatakta iyice kayıp kollarımın arasına aldım güzeller güzeli kızımı. "Dünya'm haydi kızım. Uyu. Anne bugün çok yoruldu. Kardeş yordu onu." "Ama baba annem hep çok yoruluyor. Venüs çok yaramaz. Atlas'ı ağlatıyor hep. Annemde onun peşinde dolaşıyor. Birlikte resim yapamıyoruz artık. " dudaklarını büzdüğü
