Jeremy Kargısan;
Arabanın koltuğuna oturur oturmaz gaza basıp en yakın hastaneye sürdüm. Uzay kötüydü. Ona bir şey olmasından korkuyordum. Ama Uzay'a bir şey olursa o Bora denen herifi bir güzel benzetecektim. Zaten haşat etmiştim onu. İyi de olmuştu. Yanımda gözleri kapalı yatan Uzay'a baktıkça içimde bir şeyler parçalanıyordu. Gecenin bu saatinde trafik olmadığı için hızla hastanenin acil kapısının önüne geldim. Hemen ardımdan babam ve Cüneyt Bey geldi. Uzay'ı kucağıma alıp içeri taşıdım. "Jeremy 4.kat, özel doktorumuz orada." asansöre yönelip 4.kata çıktım. Bir yandan bir şey olmaması için dua ediyordum, bir yandan da fazla sarsmamaya özen gösteriyordum. Doktorun muayene odasına bir hışımla girdiğimde doktor ilk başta sinirlense de durumumuzu fark ettiğinde ağzını açmadı. Sedyeye bırak
