Gülse tırnaklarını kemirerek önünde ki ekrana baktı. Hareketsiz , öylece bir başına. Yanında hiç kimseyi istememişti. O geceden sonra Ömer her dakika yanında olsa da bunu ona bile söyleyemezdi. Korkuyordu ! Korkudan geberiyordu ! Kalbi göğüs kafesinin içinden çıkıp gitmek için deli gibi gümbürdemeye başladığında ekranı hızla kapattı.
Şu balkondan aşağı kendisini atıp kurtulsa her şey biter miydi ? Ya da ecza dolabının da ki tüm ilaçları içse . En iyisi bileklerini kesmekti belki de.
Belki de Türkiye'ye geri dönüp abisinin silahını almalıydı. Nasıl olsa Serhat bunu duyduğunda kendisi öldürecekti onu.
Çaresizlik ilmek ilmek boynuna geçerken sırtı üstü yatağa attı kendisini. Elleri karnında birleşirken gülmeye başladı.
"seni isteyemem. Buna hakkım yok ! Niye geldin ki sen zaten. Ne gerek
