Gülse abisinin gidişini göz yaşlarıyla izledi. Serhat'ın omuzları düşüktü. Belki de hayattan gerçek ilk yenilgisini almıştı.
Kız kardeşinin hıçkırıkları kulaklarına dolsa da aldırmadı. Bir süre ondan uzak durmak zorundaydı. Yoksa kalbini kırar , un ufak ederdi. Parçalardı can dediğini.
Ender karısının ağlamasına daha fazla dayanamadı. Kolundan çekip göğsüne yasladı.
"Ağlama bir tanem " Gülse Enderden uzaklaşmaya çalışsa da kollarının arasından kurtulamadı.
"Her şey senin yüzünden ! Sen geri gelmesen abim bu hale gelmeyecekti. Sen olmasan annem bana o sözleri söyleyecekti. Hiç bir şey ortaya çıkmayacaktı. " Göğsüne gelen yumruklardan kaçmadı Ender. İlk yediği yumruklara göre sinek ısırığı gibiydi karısının yumrukları.
"Bana değil kendine zara veriyorsun böyle Gülse. Topla kendini ne ol
