İçeri girdiğim anda "Odandayim." diyerek boynuma atladı Dora.
"Evet. Görebiliyorum." dedim gülerek.
"Bu çok güzel bir his."
"Hangisi?"
"Birinin sana güvendiğini hissetmek." Gülümsedim. "Hadi anlat artık."
Tam karşısına oturdum ve "Kara büyü kitabı artık bende." dedim.
"Ne?" Başka bir şey söylemek için ağzını açtı ve sonra dinlemeye karar verdi ve ben de kitabın nasıl bana geldiğini anlattım kısaca.
"Öyle. Al senin olsun mu dedi?"
"Tam olarak öyle sayılmaz."
"En güzel ayrıntıları atlıyormuşsun gibi hissediyorum." dedi bana pis pis sırıtarak.
"Kitap bende diyorum sen ne diyorsun ama ya."
"Kıskanmam mı gerekiyordu?"
"Ne? Hayır." dediğimde beni susturmak için elini kaldırdı.
"Kitabı yakmamış olmasına şaşırdım. Hatta gözümün önünde yaktığı şeyin ne olduğunu bizzat soracağım. Hesa
