"OHA!" Gözlerimi açıp Semis'i gördüm. Sonra da başımı kaldırdım. Elim hâlâ Adin'in elindeydi ve başımı göğsüne koyarak uyumuştum. Ne ara uyuduğum hakkında ise hiçbir fikrim yoktu.
"Ne bağırıyorsun be?"
"Kaldırıp koltuğa yatırayım dedim, elektrik çarptı lan." dedi elini hızlıca sallarken.
"Ben dedim sana dokunma, hisseder Adin diye." dedi Dora gülerek.
"Elektrik vermek ne be?"
"Dua et geri çekilmene izin verdi."
"E oha ama." dediğinde ben de gülmüştüm. "Sanki yedik."
"Sus. Şimdi ordan da çarpacak. Göreceksin gününü."
"Ölümlüyüm lan ben. Ölebilirim yani. Biri bunu ona iletebilir mi?"
"Bence çok daha iyi bir seçenek olduğunu anlar böylece. Hatırlatmasan iyi olur." dedim gülerek.
"Ben niye ölüyorum her seferinde? Bu hiç hoş değil." dedi yüzünü buruşturarak. Bu haline Dora da ben
