"Ne ki bu?" Dora yatağın üzerine atlamış, ben de kenarına oturmuştum. Adin ise oda hiç onun değilmişçesine koltuğa oturmuştu.
"İstek torbası o."
"Ne?" Ayağa kalktı Dora'nın elinden küçük keseyi aldı ve bana doğru uzatıp "Elini içine sok." dedi. İyi de küçücüktü bu. Parmağım anca girerdi. İçine elim girdiğinde şaşkınlıkla baktım. "Şimdi bir şey düşün." Elimi çıkardığımda kocaman bir papatya buketi duruyordu elimde.
"Onu Adin de alabilirdi."
"Evet." Adin yerine oturduğunda keseyi yatağın üzerine bıraktım.
"Neden kazandığın hiçbir ödülü benimseyemiyorsun acaba?"
"Ne bileyim." dedim omuz silkerek. "Çok güzeller. Ama bunları kendim gezerek toplasam daha mutlu olurdum. Ben alışık değilim ki her istediğimin anında olmasına. Bu beni heyecanlandırmıyor." Çiçekleri de yatağın üzerine koydum.
