İçim içimi yiyordu. Tartışma sesleri yükseldikçe kalp atışlarım da aynı oranda artıyor, kafayı yememek için etrafıma daha dikkatli bir şekilde bakıyordum. Neredesin Yağız...
O sırada telefonunu aramak geldi ama zaten böyle bir durumda telefonu da açamaz ki. Bir işe yaramaz. Aynı anda onun telefonunu da arabada görmemle beynimden vurulmuşa döndüm. Başta bu anlattıkları bana sanki bir filmden sahneler gibi gelse de şu anda bu olayların tam ortasında buldum işte kendimi. Şakası yok. Tamamen gerçek ve ben içindeyim işte.
Ani bir kararla arabadan indim. Onun nereye gittiğini kestirmeye çalışıyordum. Ancak bir sürü kapı ve bir sürü ofis var burada. Acaba bunlardan bir kısmı ev mi... Bilmiyorum.
Yine de içimden geldiği gibi ilerlemeye devam ettim. O sırada tartışma sesleri daha da arttı. Bir
