Keyifli okumalar...
***2 ay sonra***
Yine, yeniden bir gün doğmuştu, yeni heyecanlar, yeni umutlar, yeni olan bir çok şey...
Ben ise her geçen gün biraz daha hasta olarak, iyileşmek için hastaneye gidiyordum. Ama gördüğüm tedavi beni mahvediyordu. Neredeyse kemoterapi yüzünden tedaviyi reddedecek duruma gelmiştim.
Ama verdiğim sözler ve yanımdakiler buna engel oluyordu...
"Ablaa, seni çook özlediiik!"
"Burnumuzda tütüyorsuuun!"
"Sarılmak istiyoruuum!"
"Benim de hislerim sizinle aynı ama şu anda mümkün değil biliyorsunuz." dediğimde hepsinin yüzü asılmıştı.
"Hâlâ çok mu hastasın?"
Yıldız'ın sorusu ile hızla parmağımı dudağıma yasladım.
"Bu sırdı, biliyorsunuz. Kimseye söylemek, kimsenin yanında konuşmak yok."
"Biz senin odandayız kızım. Merak etme, dediğin gibi kimseye söylemedi
