Keyifli okumalar...
Haftalar içinde çok şey yaşadım, kötü şeyler geldi bir çok kez başıma. Her defasında daha kötüsü olamaz diye düşündüm ama daha kötüsüyle karşılaştım.
Peki aralarından en kötüsü hangisi diye soran olursa, kızları bırakıp gitmek zorunda olmamdan daha kötü bir şey gelemez başıma. Bunun bir tık üstü benim ölümüm olurdu ki, olsa da bu kadar canımı yakmazdı. Başka bir ihtimali zaten düşünemiyor, düşünmek dahi istemiyorum.
Sakince odamdan çıkarken eşyalarım toplanıyordu. Evde kimse gideceğimi bilmiyordu. Kızların babası ve eşyalarımı toplayan yardımcılar haricinde. Diğer hepsine söylemem ve uygun bir açıklama yapmam gerekiyordu. Buna mecburdum.
Adımlarım her zamankine göre daha yavaştı. Soluklarımı son kez alıyormuş gibi derin çekiyordum. Gözlerim kısa sürede evim olan yer
