Keyifli okumalar...
Bir arkadaş, bir dost, bir sırdaş herkes isterdi. İyi gününde gülüp, kötü gününde ağlayabileceği. Yeri geldiğinde dert anlatan, yeri dert dinleyen bir arkadaş kim istemez ki?
Ben istedim, vardı da. Araya giren yıllar olmasına rağmen yine bir şekilde birbirimizi bulup sanki hiç araya yıllar girmemiş gibi benimleydi.
Daha çok ben onu dertlerimle sıksam da, asla bununla ilgili yakınmadı. Benim için uğraşıp çabaladı. Bu yüzden Esra benim görüp görebileceğim en iyi dosttu.
Tabi sadece dert dinleme konusunda böyleydi durum. Çöpçatanlık yapmasa da olur hani. Özellikle de ben sarhoşken.
"Esra nasıl yaparsın bunu?"
"Vallaha bir şey yapmadım ben!"
"Hadi ya? Gece eve Barış'ın kucağında girmişim ama sen bir şey yapmadığın halde. O nasıl oluyor? Sen, ben, Goncagül abla içmeye
