Annelisa için yürümek çok zordu. Elinden geldiğince hızlı olmaya çabalıyordu fakat bedeninin yorgunluğu, başına giren şiddetli ağrı, bütün kuvvetini tüketiyordu. Geçidin içi oldukça karanlık ve soğuktu. Mum ışığına rağmen adım atacağı yerleri zor görüyordu. Yaşadığı korku da ayrı bir dertti. Ya... kaçtığını öğrendilerse, peşindelerse... Bunları düşündükçe daha hızlı hareket ediyor ama çok gidemeden dinlenme gereği duyuyordu.
Leydi ona bir saat demişti… Daha yarım saat olmamıştı, demek ki yürümesi gereken çok yolu vardı. Geçidin sonunda askerlerle karşılaşırsa ne olacaktı? Ya onu bekliyorlarsa? Yine de devam etmeliydi. Belki de hala haberleri yoktu. Keşke hasta olmasaydı. Bedeninin ateşlenmeye başladığını hissediyordu. Zindan gibi bir odada geçirdiği o soğuk geceler, açlık sonunda hastalık
