Yemekler yenmiş, tatlılar afiyetle mideye indirilmiş, çaylar yudumlanıyordu. Masanın etrafında, hala o büyülü anın etkisi hakimdi. Elif'in parmağındaki tektaş yüzük, restoranın loş ışığında bile pırıl pırıl parlıyor, sanki tüm dünyaya "Biz evleniyoruz!" diye haykırıyordu.
Nezaket Hanım, heyecanla,
-"Eee, çocuklar," dedi. "Şimdi ne yapıyoruz? Hemen hazırlıklara başlayalım mı?"
Şerife Teyze, Nezaket Hanım'a katıldı.
-"Aynen, aynen! Ne kadar erken başlarsak, o kadar iyi. Önce bir nişan yapalım, değil mi? Sonra da, düğün!"
Elif ve Yusuf, birbirlerine baktılar. Bu kadar hızlı gelişen olaylar karşısında biraz şaşırmışlardı. Ama yüzlerinde, tatlı bir tebessüm vardı.
-"Anneler, biraz sakin olun," dedi, gülerek. "Daha yeni evlenme teklif ettim. Hemen düğün telaşına kapılmayalım." dedi Yusuf
